શીલવાન….


જરૂર છે શીલરૂપ ચારિત્રની

કોઈ તને ટૈડકાવે તો તું ઉગ્ર થઈ જાઉંને ?
પ્રશ્નકર્તા : હા, થઈ જાઉં છું.
દાદાશ્રી : તો એ નબળાઈ કહેવાય કે જબરાઈ કહેવાય ?
પ્રશ્નકર્તા : બેઉ કહેવાય.
દાદાશ્રી : ના, ના, એ તો નબળાઈ જ કહેવાય.
પ્રશ્નકર્તા : કો’ક જગ્યાએ તો ક્રોધ હોવો જ જોઈએ ને !
દાદાશ્રી : ના, ના, ક્રોધ એ તો પોતે જ નબળાઈ છે. અમુક જગ્યાએ ક્રોધ હોવો જોઈએ, એ તો સંસારી વાત છે. આ તો પોતાનાથી ક્રોધ નીકળતો નથી એટલે એવું બોલે કે ક્રોધ હોવો જ જોઈએ. જેની પાસે ક્રોધ છે, એ ક્રોધના તાપથી સામાને વશ કરવા જાય છે અને જેની પાસે ક્રોધ નથી, એ શીલ નામના ચારિત્રથી બધાને વશ કરી શકે છે. જાનવર પણ એનાથી વશ થાય !
 
હિમ સમાન છે શીલનો તાપ
તને ખબર છે, હિમ પડે છે તે ? હવે હિમ એટલે બહુ જ ઠંડી હોયને ? તે હિમથી ઝાડવા બળી જાય, બધો કપાસ, ઘાસ બધું જ બળી જાય. એવું તું જાણે છે કે ? એ શાથી ઠંડીમાં બળી જતું હશે ?
પ્રશ્નકર્તા : ‘ઓવર લિમિટ’ ઠંડીને લીધે.
દાદાશ્રી : હા, એટલે જો તું ઠંડો થઈને રહે તો એવું શીલ ઉત્પન્ન થાય. વળી, ઉગ્રતા એ તો નબળાઈ જ છે ને.
પ્રશ્નકર્તા : હવે આ છોકરાઓ કંઈક તોફાન કરે ત્યાં આગળ ગુસ્સો કરવો હોય તો થતો નથી.
દાદાશ્રી : ના, પણ કરવાની જરૂર જ નહીંને ! ગુસ્સો જ્યારે નહીં કરો ત્યારે તમારો તાપ વધશે. આ હું ગુસ્સો ના કરું તો મારો તાપ એટલો બધો લાગે, મારા નજીકમાં રહેનારા બધાને તાપ સખત લાગે અને ગુસ્સો એ તો નબળાઈ છે ઉઘાડી. ખાલી એમ ને એમ જ તાપ લાગે એવો છે. ગુસ્સો કરવાની જરૂર જ ના હોય, તાપ જ લાગે છે એમને.
 
ક્રોધ હોય ત્યાં હજી લીકેજ થઈ ગયું એટલે યૂઝલેસ થઈ જાય છે અને બહુ ક્રોધ થાય ત્યાં માણસ સાવ ખલાસ જ થઈ જાય. ક્રોધિત થાય તે તો આમ આમ હલે હઉ. એ કેટલી બધી નિર્બળતા કહેવાય ? અને ભગવાન મહાવીર કેવા હશે ? આમ પેલો મારે, ગાળો દે તોય કંઈ નહીં ! આપણે એવું જોઈને (એવા) થઈ જવાનું છે.
 
સહનશીલતા એ જ બળવાનપણું
પ્રશ્નકર્તા : પણ દાદા, વધારે પડતું ઠંડા થવું એ પણ એક નબળાઈ જ છે ને ?
દાદાશ્રી : વધારે પડતા ઠંડા થવાની જરૂર જ નથી. આપણે તો લિમિટમાં રહેવાનું છે, એને ‘નોર્માલિટી’ કહે છે. બિલો નોર્મલ ઈઝ ધી ફીવર, એબાવ નોર્મલ ઈઝ ધી ફીવર, નાઈન્ટી એઈટ ઈઝ ધી નોર્મલ. એટલે આપણને નોર્માલિટી જ જોઈએ.
પ્રશ્નકર્તા : તો પછી મારું કોઈ અપમાન કરે ને હું શાંતિથી બેસું તો એ નિર્બળતા ના કહેવાય ?
દાદાશ્રી : ના. ઓહોહો ! અપમાન સહન કરવું, એ તો મહાન બળવાનપણું કહેવાય. અત્યારે અમને કોઈ ગાળો ભાંડે તો અમને કશું જ ના થાય. એને માટે મન પણ ના બગડે, એ જ બળવાનપણું ! અને નિર્બળતા તો, આ બધા કચકચ કર્યા જ કરે છે ને ! જીવમાત્ર લડંલડા કર્યા કરે છે. એ બધી નિર્બળતા કહેવાય. એટલે અપમાન શાંતિથી સહન કરવું એ મહાન બળવાનપણું છે અને એવું અપમાન એક જ ફેરો ઓળંગીએ, એક સ્ટેપ ઓળંગેને, તો સો સ્ટેપ ઓળંગવાની શક્તિ આવે. આપને સમજાયુંને ?
 
સામો બળવાન હોય, એની સામે નિર્બળ તો જીવમાત્ર થઈ જ જાય છે. એ તો એનો સ્વાભાવિક ગુણ છે. પણ જો નિર્બળ માણસ આપણને છંછેડે તોય એને આપણે કંઈ પણ ન કરીએ ત્યારે એ બળવાનપણું કહેવાય.
 
મનુષ્ય પોતાની શક્તિ હોવા છતાં સામાને રંજાડે નહીં, પોતાનાં દુશ્મનને પણ રંજાડે નહીં, એનું નામ બળવાનપણું કહેવાય છે. અત્યારે કોઈ તમારી ઉપર ગુસ્સે થતો હોય ને તમે તેના પર ગુસ્સે થાવ તો તે બાયલાપણું ના કહેવાય ? એટલે મારું શું કહેવાનું કે આ ક્રોધ-માન-માયા-લોભ એ જ બધી નિર્બળતાઓ છે. બળવાન હોય તેને ક્રોધ કરવાની જરૂર જ ક્યાં રહી ? પણ આ તો ક્રોધનો જેટલો તાપ છે એ તાપથી પેલાને વશ કરવા જાય છે, પણ જેને ક્રોધ નથી એની પાસે કંઈ હશે ખરુંને ? એનું શીલ નામનું જે ચારિત્ર છે, એનાથી જાનવરો પણ વશ થઈ જાય. વાઘ-સિંહ, દુશ્મનો બધા, આખું લશ્કર વશ થઈ જાય !
 
જગતનો ફેરફાર થાય, શીલવાનના નિમિત્તે
પ્રશ્નકર્તા : આપણે અહીં જે વિજ્ઞાનની રીતે ચર્ચાઓ થાય છે, એમાં એટલો ફેર ચોક્કસ પડ્યો છે કે સામા માણસો ગમે એમ વર્તન કરતા હોય તો આપણે સમજી શકીએ છીએ કે આનો કંઈ જવાબ આપવા જેવો નથી.
દાદાશ્રી : હવે એથી આગળ સમજવાનું છે. આ વિજ્ઞાનનું ફળ એથી આગળ જાણવાનું છે. આ તમે જે વાડ બાંધો છો, તે વાડ બાંધ્યા પછી જે ચોરીઓ ના થાય, એ વાડ વગર પણ ચોરીઓ ના થાય, એવું આ વિજ્ઞાન છે. અને વાડ બાંધ્યા પછી તો સાચવવા માટે માણસો રાખવા પડે. એટલે તમને જે આમ મારું અપમાન ન કરી શકે એવો જે ભાવ છે, તેથી તમે વાડ બાંધીને રક્ષણ કરો છો. હવે વાડ બાંધીને રક્ષણ કરનારો હોય એનો જેટલો તાપ સામાને લાગે છે, એના કરતા જે રક્ષણ નથી કરતો એનો ભયંકર શીતળ તાપ હોય. મોટા મોટા બહારવટિયા પણ પાણી પાણી થઈ જાય ! શીલવાનનો તાપ ! સૂર્યનારાયણનોય તાપ ના હોય એવો તાપ.
 
Amreli-Pranpratishtha-2015-31
Niruma-PremSwarup

દાદા ભગવાન ના અસીમ જય જયકાર હો.

સીમંધર સ્વામી ના અસીમ જય જયકાર હો.

 

!!! જય સચ્ચિદાનંદ !!!

અક્રમ વિજ્ઞાન – એકાવતારી…..


મોક્ષપ્રાપ્તિનો સરળ ઉપાય

પ્રશ્નકર્તા : આપણને જીવનમાં સમભાવ કેમનો આવે અને મનમાં શાંતિ કેવી રીતના રહે ?

દાદાશ્રી : મનની શાંતિ, સમભાવ જોઈતા હોય, તો એક ફેરો અમને કહી દેવાનું કે સાહેબ, મોક્ષમાર્ગ અમને આપો. એટલે સમભાવ ઉત્પન્ન થાય, મનની શાંતિ ઉત્પન્ન થાય. મનની શાંતિ જાય નહીં પછી.

પ્રશ્નકર્તા : એના માટે કરવું શું ?

દાદાશ્રી : કરવાનું કશુંય નહીં. અહીં આવીને મને કહેવાનું ફક્ત. કશું કરવાથી તો કર્મ બંધાશે. જે જે કરવા જશોને, તેનાથી કર્મ બંધાશે. તમારે કર્મ બાંધવા છે કે છોડવા છે ?

પ્રશ્નકર્તા : છોડવા માટે તો તમારી પાસે આવ્યા છીએ.

દાદાશ્રી : તે છોડવા આવ્યા છો તે અમને કહી દો એક ફેરો કે સાહેબ, મોક્ષમાર્ગ આપો અમને. અને અમારે મોક્ષે જ જવું છે, એક અવતાર કે બે અવતારમાં પણ મોક્ષે જવું છે. અમારે હવે અહીં નથી ફાવતું. અહીં પોષાતું ના હોય તો કહી દો અને પોષાતું હોય તો દેવગતિ માંગી લો. એ રસ્તો દેખાડી દઉ.

‘અક્રમ વિજ્ઞાન’, અગિયારમું આશ્ચર્ય

(અક્રમ વિજ્ઞાન) વર્લ્ડનું અગિયારમું આશ્ચર્ય છે ! મહાવીર ભગવાન સુધી દસ થઈ ગયા છે, આ અગિયારમું આશ્ચર્ય છે. એક કલાકમાં પરમેનન્ટ (કાયમી) શાંતિ અને એક અવતાર પછી મોક્ષ થાય.

અહીંથી જ મુક્તિ થઈ જવી જોઈએ. અહીં મુક્ત ના થાય તો કામનું નથી. અહીં આપણને એમ લાગવું જોઈએ કે દાદાજી, હું મુક્ત થઈ ગયો છું. મુક્તપણાનું ભાન રહેવું જોઈએ નિરંતર. તો આ જ્ઞાન વિજ્ઞાન કહેવાય. જનક વિદેહી થઈ ગયાને એના કરતા ઊંચી દશા હોય. ત્યારે આ વિજ્ઞાન કહેવાય. જનકવિદેહી ક્રમિક વિજ્ઞાનમાં હતા, સ્ટેપ બાય સ્ટેપ અને આ અક્રમ એટલે લિફ્ટ, લિફ્ટ વિજ્ઞાન છે.

આજ્ઞા આરાધનથી એકાવતારી મોક્ષ

‘અક્રમ વિજ્ઞાન’ છે. જો આ જ્ઞાનની આરાધના અમારી આજ્ઞાપૂર્વક કરવામાં આવે ને તો નિરંતર સમાધિ રહે. તમે ડૉક્ટરની લાઈન કરો તોય નિરંતર સમાધિ રહે. કશું જ નડશે જ નહીં ને અડશે નહીં. આ તો બહુ ઊંચું વિજ્ઞાન છે.

જો મારી આજ્ઞામાં રહેને તો કોઈ જાતની હરકત આવે નહીં અને એક-બે અવતારમાં મોક્ષે લઈ જશે. કારણ કે આ જ્ઞાન આપીએ છીએ ને તેની આજ્ઞા પાળો છો એટલા જ પુણ્ય કર્મ બંધાય તેય એકલા પુણ્યના. તે તો ભોગવવું જ પડેને ? છૂટકો છે ? પણ મોક્ષે લઈ જશે અને અહીં જ મોક્ષ થઈ જશે. જનક વિદેહી જેવો મોક્ષ થઈ જશે પણ અમારી આજ્ઞા પાળજો.

પ્રશ્નકર્તા : એ આજ્ઞા પૂરેપૂરી પાળવાથી જ શાંતિ રહેને ?

દાદાશ્રી : ના, થોડી ઓછી-વત્તી પળાય તોય વાંધો નથી. એય માફ કરાવી દેવડાવીશ. એટલે જ આ છોકરા-બોકરા બધાને રહે, એકે-એક માણસને, કોઈ દા’ડો અશાંતિ, ચિંતા કશુંય થાય નહીં. કારણ કે આ વીતરાગોનું વિજ્ઞાન છે, ચોવીસ તીર્થંકરોનું.

‘જ્ઞાની પુરુષ’ ‘રિયલ’ અને ‘રિલેટિવ’ની લાઈન ઑફ ડિમાર્કેશન નાખી આપે, ત્યાર પછી આત્મા પોતાના સ્વાભાવિક ધર્મમાં આવે. પોતાના સ્વાભાવિક ધર્મમાં આવ્યા પછી કશું રહેતું નથી. પછી એક અવતારમાં જ મોક્ષમાં જાય.

અને જગત આખું એમાં જ બધું ફસાયેલું છે. એક્યુરેટ ડિમાર્કેશન લાઈન (ચોક્કસ ભેદરેખા) પડતી જ નથી ને ફસાઈ ગયું છે. ઝઘડા એના જતા નથી. રિલેટિવ-રિયલના ઝઘડા જતા નથી. એટલે આત્મા પ્રાપ્ત થતો નથી.

એટલે આ બધું ‘જ્ઞાની પુરુષ’ પાસે સમજવાની જરૂર છે. નહીં તો અનંત અવતારથી ભટકે છે, ભટકવામાં બાકી રાખ્યું નથી. પણ સેન્ટ્રલ સ્ટેશન આવ્યું નથી. અહીં ‘જ્ઞાની પુરુષ’ મળ્યા એટલે છેલ્લું સ્ટેશન આવી ગયું.

ચિંતારહિત પદ અક્રમજ્ઞાને

(આ જ્ઞાન લીધા પછી) શુદ્ધાત્માનું લક્ષ આખો દહાડો રહે છે ને હવે ?

પ્રશ્નકર્તા : હા, દાદા.

દાદાશ્રી : પછી ચિંતા થાય છે ?

પ્રશ્નકર્તા : ચિંતા કોઈ એવો પ્રસંગ આવી જાય તો થાય, પણ પહેલાના કરતા ઘણું ઓછું થઈ ગયું છે.

દાદાશ્રી : એ ચિંતા ના કહેવાય. ચિંતા થાય તો જ્ઞાન ઊભું જ ના રહે. જ્યાં જ્ઞાન ત્યાં ચિંતા નહીં, ચિંતા ત્યાં જ્ઞાન નહીં. એ સફોકેશન થાય.

ક્રમિક માર્ગમાં તો ચિંતા ઠેઠ છેલ્લે સુધી ના જાય, કર્તાપદ ખરુંને ! અને હવે તમારે તો ચિંતા ના થાય. એ ભગવાન પદ કહેવાય. હા, મોટા મોટા સંતોને, સાધુઓને, ક્રમિક માર્ગના જ્ઞાનીઓનેય ચિંતા હોય. (તમને) અંદર આનંદ હોય અને બહાર ચિંતા હોય, તો તમારું ચિંતારહિત પદ, એ તમે જ માપ કાઢોને કેટલા ટકા આયા તે ! જુઓ પહેલેથી તમારાથી માપ કઢાય કે ના કઢાય ?

એક ચિંતા થાય તો મેં કહ્યું, મારી પર બે લાખ રૂપિયાનો દાવો માંડજો. પછી આથી વધારે શું માંગે ? શી રીતે ચિંતા થાય, કર્મ જ બાંધે નહીં ત્યાં આગળ ?

ક્રમિક માર્ગ એવો હતો કે ઠેઠ સુધી પરિગ્રહ ઓછા જેટલા કરે એટલી ચિંતા ઓછી. એમ કરતા કરતા સંપૂર્ણ પરિગ્રહ બંધ થઇ ગયો. પરિગ્રહ એટલે આ બહારનો નહીં, પાછા અંદર ક્રોધ-માન-માયા-લોભના પરમાણુ જેટલા ધારણ કરેલા છે એય પરિગ્રહ છે, જે હજુ કાઢવાના. કાઢવાનું એ બધુંય પરિગ્રહ કહેવાય. જે શુદ્ધ કરવાનું ને અશુદ્ધિ જે મહીં ભરાઇ રહેલી છે એય પણ પરિગ્રહ. તે ઠેઠ સુધી આ પરિગ્રહ રહેવાનો. અને તે ઠેઠ સુધી ચિંતા. આ તો અક્રમ વિજ્ઞાનના ધનભાગ છે કે લહેર તો છે જ, હઉ થશે. આગળ જોઇ લેવાશે.

Janmashtami-2014-17

દાદા ભગવાન ના અસીમ જય જયકાર હો.

સીમંધર સ્વામી ના અસીમ જય જયકાર હો.

!!! જય સચ્ચિદાનંદ !!!